دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان واحد خوراسگان ، F.khayatan@khuisf.ac.ir
چکیده: (83 مشاهده)
مقدمه: اختلالات اضطراب فراگیر طیف وسیعی از مشکلات روانی هستند که با احساس ترس، نگرانی و اضطراب بیش از حد مشخص میشوند. این اختلالات میتواند تأثیر قابل توجهی بر تنظیم هیجانی و خودانتقادی شخص داشته و در فعالیتهای روزمره او ایجاد اختلال کند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر "طرحواره درمانی" بر تنظیم هیجانی، خودانتقادی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل و پیگیری بود. از میان مراجعین بزرگسال به مراکز مشاوره شهر اصفهان که "مقیاس اختلال اضطراب فراگیر" (Scale (Generalized Anxiety Disorder را تکمیل کرده بودند، ۴۰ تن که نمره قابل قبول (حداقل نمره 8 از 21) کسب کرده بودند، انتخاب و به 2 گروه مداخله گروه مداخله (۲۰ تن) و کنترل گروه مداخله (۲۰ تن) به روش در دسترس تقسیم شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، "پرسشنامه تنظیم هیجان" (Emotion Regulation Questionnaire) و "مقیاس سطوح خود انتقادی" (Levels of Self-Criticism Scale) بود. روایی ابزارها را به مطالعات پیشین اکتفا گردید. پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ محاسبه شد. گروه مداخله به مدت ۱۰ جلسه در طی 2و نیم ماه، هفتهای یک جلسه ۹۰ دقیقهای "طرحواره درمانی" دریافت کردند. گروه کنترل 45 روز پس از اتمام درمان، مداخله دریافت نمودند. دادهها در نرمافزار اس پی اس اس نسخه 26 تحلیل شد.
یافتهها: "طرحواره درمانی" بر تنظیم هیجانی، خودانتقادی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر موثر بوده و درمان در مرحله پیگیری 45 روزه پس از اتمام درمان نیز پایدار بود.
نتیجهگیری: "طرحواره درمانی" می تواند بر میزان تنظیم هیجانی و خودانتقادی در افراد موثر و مفید واقع شود. لذا پیشنهاد می شود از "طرحواره درمانی" در تنظیم هیجانی، خودانتقادی برای افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بهره ببرند.
BateniNooshAbadi R, Khayatan F. The Effectiveness of "Schema Therapy" on Emotional Regulation and Self-Criticism in People with Generalized Anxiety Disorder. JHPM 2026; 15 (1) :94-106 URL: http://jhpm.ir/article-1-1906-fa.html
باطنی نوش ابادی ریحانه، خیاطان فلور. اثربخشی «طرحواره درمانی» بر تنظیم هیجانی و خود انتقادی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1405; 15 (1) :94-106